fantaros.net

Ημερολόγιο του φαντάρου - Πως περνάνε οι μέρες του στρατευμένου εν έτει 2006

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 10, 2006

5..4..3..2..1...Καλώς ήρθατε

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε. Σήμερα είναι Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου και στις 13 (παραμονή των ερωτευμένων) το ταξίδι ξεκινάει.

Ο τελευταίος καιρός ήταν γεμάτος απο συζητήσεις με παλιότερους, πειράγματα απο φίλους ("ψάρια" και "νεούδια" οι αξαπημένες προσφωνήσεις των κολλητών μου), ψώνια (κλειδαριές, μπλούζες, γάντια, κάλτσες, σκούφο, ιατρικά σύνεργα, πάτους παπουτσιών, ξυραφάκια, σαπούνιο δίχως νερό, μωρομάντηλα και δεν συμμαζεύεται...) και ιατρικές εξετάσεις (ομάδα αίματος για να γλυτώσουμε την "αξίνα" στην μονάδα και η απαραίτητη ακτινοβολία). Πάνω από αυτά βάλτε τις μεταφορές λογαριασμών σε άλλες διευθύνσεις, τακτοποιήσεις με το ΤΣΜΕΔΕ και τις τράπεζες, αλλαγές στα προγράμματα κινητής τηλεφωνία (γιατί, ω ναί, θα μιλάμε περισσότερο μια που ο στρατός ενισχύει την επικοινωνία), πέταγμα παλιών πραγμάτων και αποθήκευση λιγότερο παλιών, μεταφορά ρούχων και παπουτσιών στα σπίτια φίλων και γνωστών και έχετε μια μικρή εικόνα του μπάχαλου που γίνεται η ζωή μας.

Μα το πιο σημαντικό είναι η εσωτερική πορεία προς κάτι τόσο ριζικά ξένο στην μέχρι τώρα ρουτίνα μας. Από αδιαφορία με μικρή δόση άγχους πριν αρκετούς μήνες, στον προβληματισμό πριν κάποιους μήνες, μετά στο άγχος πρίν κανά δύο μήνες, στην κινητοποίηση πριν κανά μήνα και τέλος σε μια περίεργη μορφή αδιαφορίας (ή μεμψιμηρίας μπροστά στο αναπόφευκτο) τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Είδα φίλους να φεύγουν φαντάροι τα τελευταία χρόνια αλλά ποτέ δεν φαντάστηκα από πόσες διαφορετικές φάσεις μπορούσε να περάσει κανείς πριν ντυθεί στο χακί.

Αν και θα προτιμούσα να μην πιώ αυτό το "πικρό ποτήρι", υπάρχει ένα 10% πάνω μου που το αποζητά. Όσο χάλια και αν είναι ο ελληνικός στρατός, είναι μια αλλαγή.... και μιά αλλαγή πάντα σου δίνει την δυνατότητα να γίνεις καλύτερος; έστω και μακροπρόθεσμα....

2 Σχόλια:

  • At 2:39 π.μ., Blogger Mithrandir said…

    Πολύ σωστά τα λες συνάδελφε (και μηχανικέ και φαντάρε)...Ούτε που το κατάλαβα για πότε πέρασε τελικά αυτός ο μήνας! Τουλάχιστον εγώ πάω και κοντά, τι να πεις κι εσύ που πας βόρεια...Υπομονή, 12 (ή 17) μήνες είναι θα περάσουν, και είμαι σίγουρος ότι η ανταλλαγή εμπειριών μας μέσω του blog θα μας δίνει κουράγιο στα πολύ σημαντικά καθήκοντα που θα αναλάβουμε ως καθαρίστριες :-)

    Υ.Γ. Το πιο κουφό πράγμα που έμαθα ότι θα πάρει νεοσύλλεκτος μαζί του είναι μάσκες για τις καλλιόπες!!Στρατός: σταυρόλεξο για δυνατές μύτες!

     
  • At 12:44 π.μ., Blogger Πέτρος said…

    ε, λοιπόν, ναι! ήγγικεν η ώρα, και νομίζω μας κάλυψες πλήρως... κι αυτό σημαίνει μάλλον ότι όλοι πάνω-κάτω τα ίδια σκεφτόμαστε και τα ίδια νιώθουμε κι αυτό -αν μη τι άλλο- είναι μία παρηγοριά (στο άρρωστο).
    άντε μάγκες, με τις υγείες μας και καλοί πολίτες ;)

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Αρχή

 






eXTReMe Tracker