fantaros.net

Ημερολόγιο του φαντάρου - Πως περνάνε οι μέρες του στρατευμένου εν έτει 2006

Σάββατο, Μαρτίου 25, 2006

Δύο εβδομάδες στο Κιλκίς και μια στο Γουδί

Οι τελευταίες εβδομάδες στο Κιλκίς συνέχισαν στο ίδιο μοτίβο. Πολύ τρέξιμο, ασκήσεις, βολές στα 200 μέτρα και ρίψη χειροβομβίδων. Οι επιθεωρήσεις στα κρεββάτια και στους χώρους μειωθήκαν σε αριθμό αλλά όχι σε αυστηρότητα. Το κρύο συνέχισε να είναι τσουχτερό και η συμπεριφορά των ανωτέρων μας αν μη τι άλλο "μη κόσμια". Ενδιαφέρον παρουσιάζει το πόσο διαφορετικά ήταν τα πράγματα μεταξύ των δύο λόχων στο Κιλκίς. Ο πρώτος λόχος πέρασε μια χαρά, ενώ ο δεύτερος έτρεχε πανικόβλητος. Η παραμονή μας στο Κιλκίς ολοκληρώθηκε με την βραδιά του οπλίτη, όπου και -τι περίεργο- δεν μας επισκέφθηκε κάποιος διάσημος τραγουδοποιώς αλλά κάποιοι τοπικοι καλλιτέχνες. Οι ίδιοι άνθρωποι που το πρωί σε βρίζαν και σε καμπανιάζαν, βρέθηκαν το βράδυ να πίνουν μαζί σου ρετσίνες σαν να μην τρέχει τίποτα.

Φεύγουμε λοιπόν από το Κιλκίς και για να μην μείνουμε παραπονεμένοι η αναχώρησή μας ήταν το ίδιο άθλια με την άφιξή μας. Ξύπνημα από τις 3 το πρωί και μετά αναμονή στην βροχή για να έρθουν τα στάγιερ και οι καναδέζες να μας μεταφέρουν λίγους-λίγους στον σταθμό του τρένου. Και αφού αποχαιρετίσαμε όσους αφήναμε πίσω για Έβρο και ηπειρωτική Ελλάδα, ξεκινήσαμε τσαφ-τσουφ οι υπόλοιποι βήχοντας, για Αθήνα και νησιά.

Το τρενάκι ήταν καλό, σχετικά καινούργιο και άνετο. Φτάνοντας στην Αθήνα το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν η αλλαγή στον καιρό. Δεν ξέρω τι φταίει με το Κιλκίς ή ιδιαίτερο με το στρατόπεδο στο Καμπάνι αλλα έχει διαβολεμένο κρύο. Μας βάλανε σε ένα λεωφορειάκι για Γουδί και αισίως φτάσαμε. Το στρατιωτικό κλίμα στο Γουδί ήταν από την αρχή - και συνεχίζει μέχρι τώρα - να είναι χαλαρό. Τέρμα οι βραδυνές αναφορές και οι πολύωρες αναμονές στην φρουρά. Τέρμα οι ανούσιες καμπάνες. Γενικά το στρατόπεδο διατηρεί ένα επίπεδο χωρίς να μας "πρήζει" με ανούσια πράγματα. Βέβαια εδώ δεν είμαστε 100% φαντάροι, είναι σχολείο με κανονικές αίθουσες και κουδούνια; έχουμε εργασίες και project και το κυριότερο μας αντιμετωπίζουν σαν επιστήμονες και όχι σαν απλούς στρατιώτες. Βέβαια κάνουμε υπηρεσίες κανονικά αλλά γενικά το όλο σκηνικό δεν έχει καμία σχέση με το Κιλκίς. Το Γουδί είναι μόνο για τρεις εβδομάδες δυστυχώς και μετά το άγνωστο ξανά...

Τρίτη, Μαρτίου 07, 2006

Ελληνικός Στρατός-Μέση ανθρώπινη υπομονή: ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ 1

Είναι ορισμένες στιγμές στη ζωή του ανθρώπου που νομίζεις ότι όσες λέξεις και να χρησιμοποιήσεις δεν φτάνουν για να περιγράψεις το "μεγαλείο" τους. Μια τέτοια περίοδος είναι και η λεγόμενη περίοδος "στρατιωτικοποίησης". Ας τα πάρουμε από την αρχή, μπας και βγει κάποιο νόημα....

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ: Η αποφράδα μέρα κατάταξης. Με το που περνάς την πύλη αρχίζει η προσωπική οδύσσεια του καθενός. Μας κατατάσσουν άμα τη εμφανίση σε διμοιρία και λόχους (το ΚΕΜΧ έχει 3 Λόχους) και μας πάνε μπουλούκι στο ΚΨΜ. Εκεί ένας καραβανάς μας κάνει μια παρουσίαση του τι γαμάτο που είναι το στρατόπεδο και πόσο έχει εκσυγχρονιστεί ο στρατός και τι καλά που θα περάσουμε. Δηλώνεις επιτόπου τις 4 μεταθέσεις που προτιμάς (λες και έχει καμιά σημασία) και βουρ στο Λόχο να αφήσεις πράγματα. Από εκεί μαγειρία να φάμε (είχε φτάσει μεσημέρι) μην τους λιποθυμήσουμε πρώτη μέρα!! Πριν καλά καλά κατέβει η μπουκιά, σφαίρα στα συνεργεία κατάταξης. Σου παίρνουν την ταυτότητα και συμπληρώνεται το ατομικό δελτίο οπλίτη (κάπως έτσι το λένε) που αποτελεί το προσωπικό φακέλωμα του καθενός σε όλη τη θητεία. Αμέσως μετά σου δίνουν τον πρώτο μισθό (!!!!!) που ανέρχεται στο αστρονομικό ποσό των 8.60€ (!!!!!!!!!!!!!!!). Απέλπιδες προσπάθειες να μας καλοπιάσουν για να δούμε τι ωραία που είναι στο στρατό.....Μετά τις πολλές γραφειοκρατίες, γραφείο Υ.Ε.Α. κλπ. ήρθε η ώρα για το στρατό. Θρυλική ατάκα κατά τον έλεγχο: σήκωσε το πουλί σου. Μου'ρθε να πω πάρτο στη μούρη αλλά κρατήθηκα :-) Ακολουθούν εμβόλια, ένδυση και αισίως είχε νυχτώσει.

Αυτό που δεν έχει πει κανένας ποτέ και πρέπει να τονιστεί είναι ότι στο στρατό συνεχώς ντύνεσαι και ξεντύνεσαι. Την πρώτη μέρα δοκιμάζεις στο θάλαμο όλα τα ρούχα παρουσία ανθυπολοχαγού, ξαναντύνεσαι, την επομένη ξεντύνεσαι και βάζεις στολή εξόδου για να πας στο ράφτη να συμμαζέψει τα ασυμάζευτα, ξεντύνεσαι, την επομένη ξαναβάζεις στολή εξόδου για να πας για φωτογραφίες για την ταυτότητα, ξαναβάζεις παραλλαγή....Εμένα προσωπικά μου την είχε δώσει στα νεύρα.

ΠΡΩΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: Όπως γνωρίζουν οι στρατευμένοι είναι πιο δύσκολο να καταλάβει κάποιος πώς εκτελείται η προσοχή και η ημιανάπαυση παρά να λύσει επικαμπύλιο ολοκλήρωμα γι'αυτό δικαιολογείται να το κάνεις αδιαμαρτύρητα από τις 9 το πρωί μέχρι τη 1 το μεσημέρι επί τρεις μέρες συνεχόμενα!! Μαγειρία, θαμαμοφυλίκια, καθαριότητες στην ημερήσια διάταξη...Ξύρισμα, γυάλισμα επίσης. Το πρωινό περιλαμβάνει και κεϊκ! Λέω κοίτα περιποίηση ο Ε.Σ. Ένας ΛΥΒίτης φροντίζει να με ενημερώσει ότι μας το δίνουν μόνο την πρώτη εβδομάδα μετά κόβεται...Όντως έτσι έγινε..

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: Ατελείωτες πρόβες του όρκου και της παρέλασης μέσα στο ήλιο, σε σημείο που το 70% του τάγματος έβγαλε σπυράκια στα αφτιά (μας ενημέρωσαν ότι ήταν αλλαργική αντίδραση στην υπέρμετρη έκθεση στον ήλιο). Προσωπικά τα δικά μου ακόμα ξεφλουδίζουν. Ώστόσο πήραμε σοκολατί χρωματάκι 5 μήνες πριν από τον υπόλοιπο κόσμο, κάτι είναι κι αυτό. Πριν τις πρόβες: αγγαρείες. Μετά τις πρόβες: επ' ώμου, παραπόδα και τα συναφή. Την Τρίτη είχε και νυχτερινή εκπάιδευση μέχρι τις 10 το βράδυ. Δεν περίμενα ότι θα δω φαντάρους να παρακαλάνε να είναι υπηρεσία (έστω και μαγειρία!) προκειμένου να γλυτώσουν κάτι...

ΤΡΙΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: Οι υποψήφιοι Ράμπο πάνε για βολή...Τα 0/0 απανωτά, εκτός από ελάχιστους που έφεραν μέχρι και 10/45!! Πληρώνω τα λάθη της παιδικής ηλικίας γιατί αν κυνηγούσα κι εγώ μπεκάτσες και ορτύκια θα είχα μια μέρα τιμητική. Μην ξεχνάμε τις πρόβες γιατί το απο-καλυφθείτε και το υψώσατε την δεξιά, πώς να το κάνουμε, απαιτούν σκληρή εκπαίδευση...

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ: Μέχρι τώρα μετράω 2 θαλαμοφυλίκια τέταρτο νούμερο, ένα πρωινό μαγειρίο (δηλαδή από τις 6 το πρωί μέχρι τις 2:30 το μεσημέρι), ένα απογευματινό (δηλαδή 2:30 μέχρι 12:30 το βράδυ), πλυντήρια (από πρωί μέχρι μεσημέρι), 2 καλλιόπες, μία κηπουρική και δεν ξέρω πόσες καθαριότητες. Πριν μπω ήθελα να πάω ΔΕΑ, να είμαι συνεπής και φιλότιμος κλπ. Τώρα, είμαι της άποψης ούτε μια μέρα παραπάνω στο άντρο του παραλογισμού, ψάχνω τρόπους να λουφάρω και γενικά να μη θυμάται κανένας το όνομά μου....

ΚΕΜΧ: Χωρίς αστεία πολύ όμορφο στρατόπεδο, μέσα στα πεύκα...Αυτό έχει το μειονέκτημα ότι συνεχώς μαζεύουμε πευκοβελόνες! Το φαγητό σε υψηλό επίπεδο, οι τουαλέτες διαρκώς σκατωμένες μετά διαπεραστικής μπόχας, τα μπάνια με ζεστό νερό μόνο τις ώρες που θες να κοιμηθείς...Από τους 3 Λόχους ο πιο χαλαρός είναι ο πρώτος και με διαφορά. Τη μέρα κατάταξης έβρεχε και τη βραδυνή αναφορά μας την κάνανε όπως ήμασταν ξαπλωμένοι! Στους άλλος δυο τους βγάλανε μες στη βροχή. Οι καραβανάδες καλύτεροι από ότι τους περίμενα, αν και δε λείπουν οι κλασικοί βλάχοι, μουστακαλήδες λοχαγοί...

Σε γενικές γραμμές οι πρώτες 3 βδομάδες είναι δύσκολες...Διαρκώς τρέχεις, αναφέρεσαι, γυαλίζεσαι, κωμβιώνεσαι και δε συμμαζεύεται. Ωστόσο κάθε αρχή και δύσκολη, όταν πάμε σε μονάδα ελπίζω να έχει λιγότερη κούραση. Όλη την άδεια ορκωμοσίας την πέρασα κοιμώμενος, και ακόμα νυστάζω :-) Τώρα που θα έχουμε εξόδους θα σας ενημερώνω συχνότερα για το μαγευτικό μου ταξίδι στον κόσμο των Ενόπλων Δυνάμεων...

Σάββατο, Μαρτίου 04, 2006

Οι τρεις πρώτες εβδομάδες...

Δεν ξέρω από που να αρχίσω για να περιγράψω τις πρώτες εμπειρίες μου από τον Ελληνικό Στρατό. Αν μη τι άλλο ήταν μια βαθιά αλλαγή τρόπου ζωής σε όλα τα επίπεδα.

Το Κιλκίς αποδείχθηκε ίσως το πιο κρύο μέρος που έχω βρεθεί ποτέ. Την πρώτη μέρα η θερμοκρασία ήταν σημαντικά κάτω από το μηδέν, παντού στο στρατόπεδο υπήρχαν παγωμένα χιόνια ενώ οι αξιωματικοί δεν έχαναν χρόνο σε κάθε ευκαιρία να σου δείξουν ποιος κάνει κουμάντο εδώ. Οι ουρές ήταν μεγάλες και οι καθυστερήσεις για να περάσεις από τα διάφορα συνεργεία σημαντικές. Ξεκινήσαμε γύρω στις 11 το πρωί και τελειώσαμε μετά τις 7 το απόγευμα. Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να παραδώσουμε την πολιτική μας ταυτότητα. Μετά μας μαζέψαν στο ΚΨΜ όπου και αφήσαμε τους πολιτικούς μας σάκους και μας δείξαν ένα μούφα ντοκιμαντέρ για τις συνθήκες διαβίωσης στον ΕΣ.

Μετά μεταφερθήκαμε στο ιατρικό συνεργείο όπου μας μοιράσαν σε λόχους, μας ζητήσαν αντίγραφα πτυχίων και μας περάσαν από πλήρη σωματική εξέταση (ναι, και οπτική επιβεβαίωση ότι έχουμε δύο όρχεις). Τέλος, κάναμε και τα εμβολιάκια μας και τον έλεγχο της ομάδας αίματος μας (προσωπικά δεν τα έκανα γιατί είμουν κρυωμένος).

Στην συνέχεις και ενώ περιμέναμε ώρες στο κρύο να τελειώσουν οι προηγούμενοι, πήγαμε στο συνεργείο ένδυσης όπου και μας δώσαν το "λουκάνικο", στολές παραλαγής και εξόδου, μπότες, χιτώνια, τζάκετ, κάλτσες και όλα τα άλλα απαραίτητα. Μην φαντάζεστε καμιά πολιτισμένη διαδικασία, όλα στον στρατό γίνονται στα γρήγορα και όποιος προλάβει. Πολλοί βρέθηκαν με μεγαλύτερα ή μικρότερα παντελόνια ή πουκάμισα.... και αλλαγές δεν προβλέπονται - εκτός και αν είσαι τυχερός.

Τέλος, μεταφερθήκαμε στον λόχο όπου και αλλάξαμε ώστε να ολοκληρωθεί η βασική μετάλλαξη και σε μια μέρα είχαμε γίνει φαντάροι.

Τις τρεις εβδομάδες που πέρασαν στο Κιλκίς τις χωρίζω σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση είχαμε να αντιμετωπίσουμε πολύ κρύο, μελαγχολικές διαθέσεις (ειδικά τις πρώτες μέρες), τις φωνές των αξιωματικών (όποιος δεν αντέχει τις φωνές ας μεταναστεύσει), ανούσια πράγματα (όπως το 100% προβλεπόμενο στρώσιμο του κρεββατιού), ατέλειωτες ώρες αναμονής (για να πας για φαί ή για εκπαίδευση) και άπειρες προσό-χες και αναπαύσεις. Ευτυχώς είχαμε και τις εξετάσεις για ΥΕΑ (έφεδρους αξιωματικούς) και γλυτώσαμε κάποιο κρύο και κάποιες ώρες ορθοστασίας. Είχαμε επίσης τους πρώτους αναφερόμενους επειδή δεν κάθονταν ακίνητοι ή επειδή χασμουριόντουσαν ή γιατί ο φοριαμός τους δεν ήταν προβλεπόμενος (ο στρατός σου παρέχει μια ντουλάπα που λέγεται φοριαμός και η οποία πρέπει να έχει συγκεκριμένα πράγματα άσχετα αν μένει μισοάδεια). Δοκιμάσαμε και την πρώτη επιθεώρηση της Παρασκευής και ως ψάρια (του γλυκού νερού) προσπαθήσαμε να είμαστε προβλεπόμενοι.

Την δεύτερη βδομάδα χρεωθήκαμε όπλα, κράνη, εξαρτήσεις και το σακίδιο εξτρατείας (Μ71). Όλα κάκιστης ποιότητας, χιλιοχρησιμοποιημένα, σκουριασμένα και βρώμικα. Ειδικά τα αδιάβροχα ήταν τόσο βρώμικα που λέγαμε ότι και να χρειαστεί δεν πρόκειται να τα φορέσουμε ποτέ (... καλύτερα να τρώγαμε την γλώσσα μας). Σε πρώτη επαφή με το όπλο (G3A3) μου φάνηκε βαρύ και παρωχημένης τεχνολογίες. Μάθαμε το επ-ώμου, παραπόδας και παρουσιάστηκε και αρχίσαμε να μυρίζουμε αληθινοί στρατιώτες. Επίσης δοκιμάσαμε τις πρώτες υπηρεσίες, μαγειρία και θαλαμοφυλίκια. Έκανα μια βάρδια θαλαμοφύλακα σε γερμανικό ωράρια (2-4) (χώρια τα πρωινά και απογευματινά δυωρά μου ) και είμουν σαν κοτόπουλο την επόμενη. Τα μαγειρία από όλους θεωρήθηκαν χειρότερη υπηρεσία γιατί είναι 24ωρη και ... όπως και να έχει να φροντίζεις για την σίτιση και την καθαριότητα ενός χώρου που τρώνε 400 άτομα δεν είναι και η πιο χαλαρή δουλειά.

Η τρίτη εβδομάδα ήταν η εβδομάδα της μεγάλης κούρασης. Ήδη από την δεύτερη κάναμε μερικές βραδυνές πορείες με όπλα και κράνη σε κάτι σπιτάκια έξω από το στρατόπεδο όπου και μας μιλούσαν για παρωχημένες τεχνικές πολέμου. Αυτήν την εβδομάδα όμως προστέθηκε και η πρώτη βολή αρκετά μακριά από το στρατόπεδο; μια πορεία μέσα στις λάσπες και με πολύωρες αναμονές. Το ίδιο απόγευμα προστέθηκε και προετοιμασία για παρέλαση και ορκομωσία και βρέθηκα 14 ώρες όρθιος και τις περισσότερες με πλήρες φόρτο (και να έχω χάσει και το μεσημεριανό γεύμα). Τέλος έφτασε η Παρασκευή, η μέρα της ορκομωσίας όπου είχαμε και ένα ατυχές συμβάν με ένα παιδί που λιποθύμησε - συνηθισμένο φαινόμενο έμαθα αργότερα λόγω κούρασης, πολύωρης ορθοστασίας και -τους καλοκαιρινούς μήνες- ζέστης.

Σε επιμέρους θέματα τώρα (χωρίς αυτά η περιγραφή είναι ημιτελής)

- Φαγητό. Το φαγητό ήταν το μικρότερο μου πρόβλημα. Το φαί δεν είχε καμία σχέση με αυτά που είχα συνηθίσει αλλά ήταν καλύτερο από αυτό που περίμενα μετά τις εφιαλτικές περιγραφές που είχα ακούσει.

-Τουαλέτες. Τούρκικες, βρώμικες, εξωτερικές και στενάχωρες. Γενικά το να πηγαίνεις τουαλέτα είναι ένα μαρτύριο αλλα σιγά-σιγα συνηθίζεις. Θα ήθελα να μπουν τα κανάλια που κόπτονται για την προστασία των πολιτών και να δείξουν πως κάνουν την ανάγκη τους οι οπλίτες. Απαραίτητα τα εμβόλια για να μην κολήσουμε καμιά χωλέρα. Αν κατουριέσαι μέσα στην νύχτα την έβαψες... πρέπει να ντυθείς και να βγεις έξω από το κτήριο μέσα στο κρύο. Τα μπάνια είναι καλύτερο και ζεστό νερό υπάρχει αρκετό.

-Συν-φάνταρα. Καλά παιδιά οι περισσότεροι αν και αρκετά μικρότεροι από μένα. Οι περιπτωσάρες δεν λείπουν, είτε χαμηλής πνευματικής υποστάθμης είτε γενικά εξωγήινης νοοτροπίας. Στην αρχή υπάρχει ένα μούδιασμα στις σχέσεις σου με τους άλλους αλλά με τον καιρό τα πράγματα βελτιώνονται.

- Αξιωματικοί. Διαφόρων ειδών. Καλοί, κακοί, προβλεπόμενοι και λιγότερο προβλεπόμενοι. Γενικά στο Κιλκίς μας πρήζουν αρκετά ενώ δεν επιτρέπονται υπνόσακοι και πολιτικοί σάκοι. Το να χωρέσεις όλα τα πράγματα στο λουκάνικο και τον στρατιωτικό σάκο ήταν μια άσκηση υπμονής αλλά τελικά έχω να ομολογήσω ότι γίνεται. Οι φωνές και οι προσωπικές προσβολές είναι σύνηθες φαινόμενο. Η έννοιες κατανόηση, ελευθερία λόγου και δημοκρατιά δεν έχουν καμία σχέση με τον στρατό. Προσωπικά με χώσανε να ξανακουρευτώ - χωρίς δικαίωμα αντιλογίας.

- Πρωινό ξύπνημα. Μικρό πρόβλημα αφού κοιμόμαστε νωρίς. Το πρωινό ξύρισμα με κρύο νερό είναι πρόβλημα όμως σιγά-σιγά το έκανα βραδυνό και κόντρα ώστε να μην φαίνονται πολύ τα γένια και να γλυτώνω χρόνο το πρωί.

- Κούραση. Τεράστια. Ο στρατός τις πρώτες βδομάδες δοκιμάζει τις σωματικές αντοχές σου. Ειδικά αν είσαι κάποιας ηλικίας και άνθρωπος του καναπέ (όπως καλή ώρα ο αρθρογράφος σας). Καθημερινό φαινόμενο να περπατάς 2-3 ώρες και να στέκεσαι 3-4 όρθιος και ακίνητος.

Λεξιλόγιο - Περιορισμένο. Μάλιστα, διατάξτε, παρών, όχι. Πολλές λέξεις απαγορεύονται (π.χ το ναι), ενώ πρέπει να μάθεις μια αργκό για να μπορείς να επικοινωνήσεις (και επιβιώσεις)

Προσωπικός χώρος και χρόνος - Ανύπαρκτος. Ακόμα και όταν ξεκουράζεσαι το κάνεις με άλλους η οποίοι μπορεί να θέλουν να μιλάνε και να γελάνε.

Χώσιμο - Καθημερινό. Ατάκες όπως "10 ΑΤΟΜΑ!!!!!" το βράδυ για να καθαρίσουν τα μαγειρία έχουν αρχίσει να γίνονται εφιάλτης. Μαθαίνεις να λουφάζεις και να το παίζεις κοιμισμένος ή κουρασμένος (όσο σε παίρνει). Οι πρωινές καθαριότητες είναι ένα λόττο, με "τυχερούς" όσους έχουν τουαλέτες.

Φωνές - Αν δεν φωνάζεις στον στρατό είσαι ένα σκουπίδι χωρίς δικαίωμα ύπαρξης. Όσοι φωνάζετε δυνατά θα γίνεται το αγαπημένο παιδί του λοχαγού. Πάρτε χολς για τον λαιμό, θα σας χρειαστούν.

Καιρός - Κρύο,κρύο,κρύο. Μην πάτε Κιλκίς χειμώνα δεν παίζεται το μέρος.

Τα σκοπέτα αρχίζουν την επόμενη εβδομάδα οπότε προβλέπω παροδική επιδείνωση των πραγμάτων. Μαθαίνουμε όμως να συμπεριφερόμαστε και να αντιμετωπίζουμε αξιωματικούς και καταστάσεις. Επίσης θα βγαίνουμε εξοδούχοι γιατί οι 19μέρες εσώκλειστοι μέσα στο στρατόπεδο δεν παίζονταν.

Γενικά η πρώτη εντύπωση μου είναι ότι στρατός είναι μια μικρή φυλακή που ισοπεδώνει την προσωπικότητα του ατόμου και τον υποβιβάζει σε ένα άβουλο εργαλείο στα χέρια των ανωτέρων του. Επίσης υπάρχει μια έκδηλη μεταβίβαση ευθυνών από πάνω προς τα κάτω με τελικό αποδέκτη της βλακείας του οποιουδήποτε ανωτέρου τον φαντάρο. Ομολογώ ότι έχει και την πλάκα του ειδικά στον θάλαμο με τα συν-φάνταρα και ευελπιστώ ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν.
 






eXTReMe Tracker